Κυριακή, 11 Μαΐου 2008

Φεγγαρόλουστες πλατείες

Με δυο σημάδια τ' ουρανού που 'ν' θαλασσιά
φτιάχνει βαπόρια η καρδιά λες και πλανιέται,
σε δυο ποτάμια μυστικά που 'ν' εχθρικά
σβήνει του ήλιου η θωριά, σαν μαραμένη 'μυγδαλιά
και ύστερα στις στάχτες του η αγάπη πια γεννιέται.


επωδός
Στις φεγγαρόλουστες πλατείες του Μαγιού
παίρνει μολύβι και χαρτί δες η ζωή και γράφει ιστορία,
κι απ' της ηλιόλουστες διαθήκες τ' ουρανού
παίρνει το χρώμα απ' την αυγή δες η ψυχή και μπλέκει μιαν αξία*.


Σε μια καρέκλα κουνιστή μες την αυλή
κάθεται τ' όνειρο μονάχο και δακρύζει,
στο δέντρο δίπλα ένα γλυκόλαλο πουλί
μες στις φτερούγες το κρατεί, σαν κλαίει το παρηγορεί
και ύστερα σ' ανθρώπινη ψυχή σαν δώρο το αφήνει.


*αξία ψυχική, άϋλη, ένα δώρο του Θεού προς τον άνθρωπο που τόσο αγαπά

1 σχόλιο:

Anat Aderet είπε...

Vary nice!
I wish you all the best,
Anat