Δευτέρα, 26 Σεπτεμβρίου 2011

Τί χρώμα έχει το σκοτάδι;

Σημερινή μου έμπνευση αποτέλεσε το παρακάτω βιντεάκι που μου έστειλε ένας φίλος...


Ψυθίρισέ μου μια εικόνα
βάλε μου εσύ όλο το χρώμα
μες στον ματιών μου τις οθόνες
που δίχως ρεύμα μοιάζουν μόνες.

Τα δάκτυλά μου ένας δρόμος 
και η φωνή μου ταχυδρόμος
να ψάχνουν μέσα στην πορεία
για να μου γράψουν ιστορία...


επωδός
Τί χρώμα έχει το σκοτάδι
όταν τα μάτια μου θα κλείσω
απ' την αρχή θα προσπαθήσω
όλο τον κόσμο μου να χτίσω.

Τί χρώμα έχει η αγάπη
σαν δεν κοιτάζω τη μορφή μου
είναι τα μάτια μου η αφή μου
κόσμος παράλληλος η γη μου.


Ζωγράφισέ μου έναν κόσμο
φύτεψε μέσα έναν δυόσμο
για να με λούσει τ' άρωμά του
μ' ένα συναίσθημα σταράτο.

Στη μέσα γη μου έν' αστέρι
ψάχνει τη δύναμη να φέρει
όλα τα εμπόδια να ρίξω
να πω ελεύθερα θα ζήσω...

Σάββατο, 24 Σεπτεμβρίου 2011

Μικρή μου αγάπη


Δεν ξέρω τον τρόπο
να βρω την αγάπη
σε ποιο άγνωρο τόπο
σε ποιο μονοπάτι...

Τα βήματα ψάχνω
δεν ξέρω που πάω
καρδιά μου σε χάνω
στα θέλω μου πάνω.


επωδός
Σαν κλείνω τα μάτια
σε βλέπω κοντά μου
ξυπνά η καρδιά μου
και σπάει κομμάτια.

Μικρή μου αγάπη
το χέρι μου κράτα
το χρόνο σταμάτα
και γύρνα την πλάτη.

Να δω τη μορφή σου
το όμορφο γέλιο
αυτό μόνο θέλω
να είμαι μαζί σου.


Το χθες μου σκαλίζω
σημάδια στο νου μου
στιγμές σε αγγίζω
μα άδεια η αφή μου.

Το δάκρυ μου κρύβω
μη δεις πως φοβάμαι
μα δε σε αφήνω
ακόμα θυμάμαι...

Σάββατο, 17 Σεπτεμβρίου 2011

Τα μεγάλα σου λάθη


Άλλο ένα βράδυ κλείνω το συρτάρι
μέσα ένα σημείωμα σου είχα ανοιχτό
έγραφες θυμάμαι πως πονά η αγάπη
λάθη είπες πως έκανες και φεύγεις από 'δω.


επωδός
Πως μπορώ να δικάσω τα μεγάλα σου τα λάθη
αφού μόνο εσένα στ' αλήθεια αγαπώ,
δεν τολμώ να σε κρύψω στης καρδιάς μου τα βάθη
αφού θέλω κοντά σου για πάντα να ζω.


Άφησες σημάδια πάνω στο κορμί μου
θύμισες που ψάχνουν πάντα κάπου να σε βρουν
μοιάζουνε τα μάτια (σου) με τη φυλακή μου
κρύβουν συναισθήματα που δεν τολμούν να πουν.

Σάββατο, 3 Σεπτεμβρίου 2011

Λάθος εποχή


Τα φώτα όταν σβήσαμε
τα βήματα σου αργήσανε, εντός μου να φανούν
τα μάτια όταν ανοίξαμε
τα χείλη μας σφραγίσαμε, μα οι ματιές μιλούν.


επωδός
Ίσως ζήσαμε σε λάθος εποχή
δεν χαράζει η αγάπη μας στη δύση
ίσως πάγωσε του έρωτα η αρχή
και αντίστροφα μετρά πριν μας αφήσει.

Ίσως κρύψαμε μια αγάπη στη βροχή
που χτυπάει δυνατά και την πληγώνει
ίσως να 'τανε η μέρα δανεική
εδώ εσύ κι εγώ εκεί, τί μας ενώνει;


Τα θέλω μου όλα πέταξα
μες τη βαθιά σου θάλασσα, μα στέρεψε νωρίς
κι αν μοιάζουν όλα ασήμαντα
πνιγόμαστε στα κύματα, που φτιάξαμε εμείς.