Δευτέρα, 21 Φεβρουαρίου 2011

Κράτησέ με


Θα 'θελα ξανά απόψε να είσαι εδώ κοντά
το γλυκό χαμόγελο να δω στο πρόσωπό σου,
να μου φανερώνεις πάλι αισθήματα κρυφά
να με οδηγείς καρδιά μου μες το όνειρό σου.


επωδός
Κράτησέ με ακόμα λίγο
μες την αγκαλιά σου
της καρδιάς τα βήματά μας
να συντονιστούν.

Σαν πυροτεχνήματα
τα μάτια μας να μοιάζουν
ουρανό μαζί να ψάχνουν
για να εκραγούν.


Άναψα όλα τα φώτα που 'χω στην καρδιά
μονοπάτια άνοιξα να έρθεις πιο κοντά μου,
σ' αγαπώ όπως και πρώτα μάτια μου γλυκά
δεν σ' αφήνω ό,τι κι αν γίνει άλλο μακριά μου

Τρίτη, 8 Φεβρουαρίου 2011

Ο πρωταγωνιστής μου


Στην προσευχή μου σε καλώ
σαν το Θεό παρακαλώ
να μας προσέχει μια ζωή
ώσπου να την ιερή στιγμή.

Τα δυο μας μάτια ν' αντικρύσουν την αλήθεια
σαν την αγάπη που μιλούν τα παραμύθια
τις δυο καρδιές μας να ενώνει πια σαν ένα
δεν μας χωρίζει άλλο εμπόδιο κανένα.

Με στη σιωπή μου σου μιλώ
σα να σε βλέπω, να 'σαι δω
κι ένα σου χάδι τρυφερό
αχ πως ποθώ να αισθανθώ.

Σαν μια παράσταση μου μοιάζει η ζωή μου
να είσαι πάντοτε ο πρωταγωνιστής μου
δίπλα στον πόνο, στη χαρά ο άνθρωπός μου
μες στης καρδιάς μου την αυλή το βάλσαμό μου.

Κυριακή, 6 Φεβρουαρίου 2011

Για πόσο ακόμα


Ο χρόνος που φεύγει
μαζί του με παίρνει
χωρίς την αγάπη
με χέρια αδειανά.

Δυο γέλια στο στήθος
ανάμνησης ήχους
κρατώ στο συρτάρι
εντός της καρδιάς.


επωδός
Σε ποιαν αγάπη να τριγυρνώ
μέχρι η άνοιξη να φέρει χρώμα
σαν το πουλί σε κλαδάκι γυμνό
να περιμένω για πόσο ακόμα.


Στις χούφτες μου χώμα
κρατάω και σπόρια
τραβώ μονοπάτι
μα θέλει νερό.

Με δάκρυ τα βρέχω
το δρόμο να ξέρω
αν έρθεις και πάλι
να πεις σ' αγαπώ.

Στης καρδιάς το παραμύθι


Στο δωμάτιο όλα ξένα
φώτα εμείς μισοσβησμένα
σαν αστέρια πληγωμένα
που την λάμψη τους σκορπούν.

Στο τασάκι αναμνήσεις
που όλο ανάβεις κι όλο σβήνεις
και οι πέντε σου αισθήσεις
θέλουν να συντονιστούν.


επωδός
Στης καρδιάς το παραμύθι
όλοι έχουν ένα ρόλο
άλλος δάκρυ άλλος πόνο
άλλος μια παρηγοριά.

Σου απλώνω εγώ ένα δίχτυ
στη ζωή μου εσύ κρατήσου
όταν βλέπω την αυγή σου
η καρδιά χαμογελά.


Στο τηλέφωνο η σιωπή σου
δυναμώνει τη φυγή σου
πως ν' ακούσω τη φωνή σου
απ' τα χείλη τα κλειστά.

Δως μου ένα σου σημάδι
έστω μόνο ένα χάδι
να πιστέψω πως το βράδυ
πάλι θα 'μαστε αγκαλιά.

Παρασκευή, 4 Φεβρουαρίου 2011

Αισθήματα μεγάλα


Πόσο μ' αρέσει όταν γελάς
όταν στα μάτια με κοιτάς και ταξιδεύεις
όταν αισθήματα ζητάς
από τα βάθη της καρδιάς ξέρεις να παίρνεις.


επωδός
Σ' ευχαριστώ ειλικρινά
για όλα εκείνα τα μικρά
που κρύβουν μέσα τους αισθήματα μεγάλα
είναι μικρό ένα σ' αγαπώ
μ' αυτό έχω μόνο να σου πω
επιφυλάσσομαι αγάπη μου για τ' άλλα.


Μέσα στα χέρια σου κρατάς
όλα τα θέλω της καρδιάς και μου τα δίνεις
πόσο μ' αρέσει όταν γελάς
όταν στα χείλη με φιλάς και γεύση αφήνεις.

Πέμπτη, 3 Φεβρουαρίου 2011

Να σ' αγκαλιάζω


Στα μάτια κρύβεται η αυγή
μια χαραμάδα μικρή
που μεγαλώνει σαν βλέπω εσένα.

Του ήλιου η ανατολή
εσύ δικό μου πρωί
κοντά μου έλα να γίνουμε ένα.


επωδός
Να σ' αγκαλιάζω σφικτά
μαζί να πάμε ψηλά
να ζωγραφίσουμε όλα τ' αστέρια.

Κι ένα φεγγάρι μικρό
να μας χωράει τους δυο
σαν θα ενώνουμε τώρα τα χέρια.


Κρύψου στις φλέβες μου εσύ
σαν αίμα δως μου ζωή
πιο δυνατά η καρδιά να χτυπάει.

Για να σε νοιώθω παντού
και στην ψυχή και στο νου
κι ας πάμε όπου η αγάπη μας πάει.

Τρίτη, 1 Φεβρουαρίου 2011

Στης καρδιάς το μαγαζάκι


Έχω ένα μαγαζάκι
στην καρδιά και στην ψυχή
είν' γεμάτο με αγάπη
που ζητά να μοιραστεί.

Ο Χριστούλης κάθε βράδυ
απ' την πόρτα του περνά
και γεμίζει κάθε ράφι
με κιβώτια πολλά.

Κι αν η ώρα είν' περασμένη
μη διστάσεις να περάσεις
η αγάπη περιμένει
στης καρδιάς το μαγαζάκι.

Θα 'ναι πάντα αναμμένη
η αγάπη στο καντήλι
θα 'ναι εκεί να περιμένει
με χαμόγελο στα χείλη.

Αν θελήσεις ένα δώρο
για ένα φίλο ή γνωστό
στην καρδιά σου κάνε χώρο
σ' ένα μέρος της ζεστό.

Ν' αγοράσεις λίγη αγάπη
να γεμίσεις την καρδιά
να σε πάει αυτή όπου πάει
είτε ήλιο έχει ή χιονιά.

Κι αν η ώρα είν' περασμένη
μη διστάσεις να περάσεις
η αγάπη περιμένει
στης καρδιάς το μαγαζάκι.

Θα 'ναι πάντα αναμμένο
ένα φως μες στο σκοτάδι
αγιοκέρι ευλογημένο
της Ανάστασης σημάδι.

Κάθε άνθρωπος αξίζει
στη ζωή ν' αγαπηθεί
φτάνει να 'χει την καρδιά του
ανοιχτή να τη δεκτεί.