Παρασκευή, 9 Δεκεμβρίου 2011

Ο δρόμος μου εσύ



Σ' αυτή τη νέα της ζωής μου διαδρομή
μόνο το χέρι της ψυχής σου εγώ κρατάω
αχ κάνε Θε' μου να' ναι πάντα ζωντανή
αυτή η αγάπη που στα σπλάχνα μου γεννάω.


επωδός
Σαν ταξίδι που θα πάμε μαζί
στη ζωή μου ο δρόμος μου εσύ
μ' εποχή καλοκαίρι για δυο
μ' έναν μόνο γαλάζιο ουρανό.

Ένα μόνο ζητάει η καρδιά
δυνατά να μπορεί να χτυπά
κάθε χτύπος ανάσα κρυφή
αυτό μόνο η αγάπη μπορεί.


Μ' ένα χαμόγελο κοιμάμαι και ξυπνώ
είσαι στη σκέψη μου με μένα πλάι πλάι
νιώθω στ' αλήθεια να 'μαι τόσο τυχερός
πάμε καρδιά μου, η ζωή όπου μας πάει. 

4 σχόλια:

Αναστάσιος είπε...

Μου πρόσφερε δυναμικούς τόνους αισιοδοξίας.
Ο δρόμος πάντα είναι καλύτερος όταν τον περπατούν δυο.
Με την προϋπόθεση του ίδιου βηματισμού.

Ζήνωνας είπε...

Καλή σας μέρα κ. Αναστάσιε,

χαίρομαι που μια διάταξη λέξεων μπορεί να σας προσφέρει τόνους αισιοδοξίας!

Σίγουρα, ένα ταξίδι ζωής χρειάζεται δυο να περπατούν πλάι πλάι, με τον ίδιο σκοπό να παιανίζουν οι καρδιές τους.

Καλό σας Σαββατοκύριακο και ο Θεός πάντα να είναι Συνοδοιπόρος σας!

Αναστάσιος είπε...

Χρόνια Πολλά!

Καλή κι ευλογημένη χρονιά το 2012!

Ζήνωνας είπε...

Καλησπέρα σας κ. Αναστάσιε,

ευχαριστώ πολύ για τις ευχές σας και ανταποδίδω!