Κομμάτια δικά μου

Σ’ αγαπώ για ό,τι κρύβεις εντός σου

την καρδιά, τη ψυχή, το βυθό σου

κι οι στιγμές μου με σένα γεμίζουν

σ’ ένα μέλλον δικό μας κι ανθίζουν.

επωδός

Τα πάντα σου δίνω που κρύβει η καρδιά μου

συναίσθημα, αγάπη, κομμάτια δικά μου

με σένα κοντά μου ο κόσμος μου αλλάζει

το βλέμμα σου νιώθω σφιχτά μ’ αγκαλιάζει.

Σαν ένα οι καρδιές μας τα πάντα αντέχουν

θα κάνω τα πάντα ποτέ (να) μην απέχουν.

Μια στιγμή και τα πάντα αλλάζουν

σ' αγαπώ, μ’ αγαπάς κι όλα μοιάζουν

με το φως της αυγής που θυμίζει

πως το αύριο με σένα αξίζει.

Μπόρα

Μη φύγεις τώρα που η καρδιά μου σε ζητάει

γύρω από ‘σένα κάνει κύκλους και πονάει

μη φύγεις τώρα και την πόρτα μας μην κλείσεις

και ό,τι ζήσαμε ποτέ να μην το σβήσεις.

επωδός

Αυτή η μπόρα της καρδιάς

θα ‘ναι περαστική για μας

μείνε εδώ σ’ ένα παρόν που μας ανήκει

δυο στη ζωή και στο μαζί

είν’ η αγάπη δυνατή

κι όλα τα δύσκολα μπορεί να τα νικήσει.

Σε θέλω τώρα να μου δείξεις τι αντέχεις

αν μ’ αγαπάς αληθινά να μην απέχεις

κι όσα σημάδια εγωισμού κι αν μας χωρίζουν

με μια συγγνώμη οι πληγές αυτές θα κλείσουν.

Θέλει δυο η ζωή

Μια φορά μου ‘χες πει

η αγάπη σου αρκεί

για να ζούμε κι οι δυο

σ’ ένα κόσμο κοινό.

Μια φορά σου ‘χα πει

πως μια αγάπη κοινή

θέλει δυο στο μαζί

στην καρδιά, στην ψυχή.

επωδός

Θέλει δυο σ’ αγαπώ

στην καρδιά, στο μυαλό

για να βρει η καρδιά

μια ανοιχτή αγκαλιά.

Θέλει δυο η ζωή

να πονούν, να γελούν

και την κάθε στιγμή

δυνατά να την ζουν.

Μια φορά μου ‘χες πει

πως αρκεί μια στιγμή

για ν’ αλλάξει η ζωή

απ’ το πριν στο μαζί.

Μα χαρά μου το φως

για ν’ ανάβει διαρκώς

θέλει δυο στο μαζί,

στην καρδιά, στη ψυχή.

Ένας δρόμος με σένα

Ένας δρόμος καρδιά μου με σένα

στο μαζί μια ζωή ως το τέρμα

κι ένα φως στο μπαλκόνι που μένεις

για να ξέρω πως με περιμένεις.

επωδός

Άνοιξέ μου την πόρτα να μπω

στην καρδιά, στο μυαλό, στο φιλί σου

στης ψυχής σου τον κήπο να ζω

σ’ αγαπώ για ν’ ανθίζει η αυλή σου.

Μια στιγμή, μια αγκαλιά κι ένα γέλιο

είναι ό,τι αξίζει να έχω

δεν ζητώ στη ζωή δεκανίκια

αφού όλα σε σένα τα βρήκα.

Δύο λέξεις

Σε γυρεύω σε δρόμους του θέλω

σ' ένα πρέπει κλεισμένος εγώ

γυρισμένη την πλάτη σου βλέπω

άναψέ μου το φως να σε δω.

Μακριά σου να τρέχω δε θέλω

άφησέ να έρθω κοντά

να σ’ αγγίζω και να ανατρέπω

τα αισθήματα τ’ αρνητικά.

επωδός

Σ’ αγαπώ και ας είναι δυο λέξεις

που είναι τόσο μικρές θες δε θες

μα το νόημα τους αν το προσέξεις

φτιάχνεις ήλιους κι αστέρια μ’ αυτές.

Κι αν με σένα καρδιά μου τις μπλέξεις

δυο χειμώνες μαζί θα χαθούν

κι ένα ουράνιο τόξο θα έρθει

σ’ ουρανούς που τον ήλιο κοιτούν.

Σ’ ένα δάκρυ τον πόνο μου πνίγω

στις σταγόνες σε βλέπω να κλαις

αφού ζούμε κι οι δυο σ’ ένα αντίο

σε κοινές ας βρεθούμε εποχές.

Το αντίο αυτό δεν το θέλω

θέλω να ‘μαι η ζωή σου ξανά

να ‘σαι ‘κει όταν όνειρο βλέπω

κι όταν έχω τα μάτια ανοιχτά.

Αφήστε με μόνο

Μου λένε όλοι δεν αξίζει

μια αγάπη που με προσπερνάει

μα την καρδιά μου ποιος ρωτάει

τι συναισθήματα αυτή κρύβει.

επωδός

Αφήστε με μόνο

να βρω την καρδιά μου

εγώ στα όνειρά μου

για πάντα θα ζω,

δικό μου οξυγόνο

η αγάπη για εκείνη

κι αν δίπλα μου μείνει

κι αν δεν είναι ‘δω.

Μαζί σου μένω κι επιμένω

και γνώμη τώρα δεν αλλάζω

ό,τι αγαπώ δεν το δικάζω

για μια φορά σ’ εμένα λέω.

Μικρές εκδρομές

Εσύ ήσουν κάποτε εδώ

σαν ρούχο που ‘χα δανεικό

μα δεν κατάλαβα στιγμή

ότι σ’ αγάπησα πολύ.

Μέχρι που έφυγες εσύ

κι εγώ με μια καρδιά μισή

ν’ ανοίγω μέσα μου πληγές

να ‘ρχομαι εκεί που ήσουν χθες.

επωδός

Μικρές εκδρομές βουτιές στην καρδιά μου

σε χάνω σε βρίσκω μα εσύ μακριά μου

ας ήταν το τώρα να μοιάζει στο χθες μας

να ήταν για πάντα κοινές οι ζωές μας.

Αν θες μ’ αγκαλιάζεις, με βάζεις κοντά σου

μια θέση να έχω κοντά στην καρδιά σου

να ζω, να υπάρχω, ανάσα σου να ‘μαι

συγγνώμη ζητάω, μου λείπεις φοβάμαι.

Πάλι τον τοίχο εγώ κοιτώ

με το εγώ μου πολεμώ

και τη σιωπή σου συναντώ

ό,τι μου άφησες εδώ.

Άλλο ένα βράδυ ξενυχτώ

σα να σε βλέπω κι απορώ

αν ήρθες πάλι να σε δω

ή πάλι αν παίζει το μυαλό.

Έχω τόσα σ' αγαπώ

Γιατί εγώ δεν θέλω

το τέλος μας να υπάρχει

στο αύριο που θα ‘ρθει

εσύ να είσαι ‘δω.

Ό,τι μας δένει είναι

πιο δυνατό από μένα

αλήθεια είναι ή ψέμα

δεν κάνω πίσω εγώ.

επωδός

Έχω τόσα σ’ αγαπώ για σένα

όσα μέσα σου εσύ για μένα

γιατί μάτια μου η αγάπη δυναμώνει

όταν δυο καρδιές ο έρωτας ενώνει.

Γιατί εγώ δεν ξέρω

αγάπη τι σημαίνει

αν είσαι ‘συ μια ξένη

με μια καρδιά μισή.

Στα χέρια σου ο χάρτης

κι αν την καρδιά μου ψάξεις

μέσα της θα υπάρχεις

για μια ζωή εσύ.

Σ' ένα εμείς που αγαπώ

Είναι η καρδιά μου πια δειλή

κι αυτή είν’ η μόνη μου απειλή

να το σκοτώνω ό,τι αγαπώ

κι ύστερα μόνος να κοιτώ

τον πληγωμένο μου εαυτό,

μα εσύ μου έδωσες φτερά

και να, η καρδιά ψηλά πετά

πάνω απ’ τους τοίχους του εγώ

σ’ ένα εμείς που αγαπώ.

Είναι ο κόσμος μου αυτός

π' ονειρευόμουνα μικρός

πίσω απ’ τα φώτα της ζωής

μέσα στα βάθη της ψυχής.

Τολμώ στα μάτια να σε δω

κι ένα σου βλέμμα καθαρό

να πάρω τώρα αγκαλιά,

να ‘μασταν πάλι σαν παιδιά

να ‘χαμε αθώα την καρδιά

κι όλα τ’ αστέρια εκεί ψηλά

να ‘ταν του αύριο οι ευχές

δικές μας όμορφες στιγμές.

Είμαι η καρδιά

Μη, μη μου εξηγείς

τι ‘ναι η αγάπη

λέξη μη μου πεις

θα ‘ναι αυταπάτη.

Σπάσε τη σιωπή

μ' ένα μόνο βλέμμα

και μη φοβηθείς

ν’ αφεθείς σε μένα.

επωδός

Ναι, ζήτησέ μου μια καρδιά να σ’ αγκαλιάζει

δως μου ένα αύριο να μοιάζει στο δικό μου

μη φεύγεις τώρα που ‘χει αρχίσει να χαράζει

μείνε και τ’ όνειρό σου κάνε και δικό μου.

Έλα πιο κοντά

μη με αποφεύγεις

είμαι η καρδιά

που εσύ γυρεύεις

Έτσι τις στιγμές

δυνατά να ζούμε

πίκρες και χαρές

να τις μοιραστούμε.

Ποτέ

Στα μάτια σου εγώ ήμουνα

έλεγες ο άνθρωπός σου

μα τώρα το κατάλαβα

πως μοιάζω να ‘μαι εχθρός σου.

Η μέρα αυτή δεν άργησε

εσύ να πεις αντίο

κι η αγάπη μας κατάντησε

μια ανάμνηση για δύο.

επωδός

Ποτέ εγώ δεν άφησα αυτά που μου ‘χεις δώσει

τα κράτησα ενθύμιο για μια χαρά με δόσεις,

ποτέ μην πεις πως άργησα να δείξω μια συγγνώμη

ό,τι κι αν κάνω μάτια μου δεν σου αλλάζω γνώμη.

Έχω βαθιά τους πόνους μου

βουβός και περιμένω

σ’ ένα άδειο σπίτι μόνος μου

τ’ όνομά σου όλο λέω.

Αγάπη μου τα μάτια σου

χαράχτηκαν εντός μου

ψάχνω στα μονοπάτια σου

να βρω τον εαυτό μου.

Κάποιοι όμορφοι άνθρωποι σαν κι εσένα

|>
|
|\
|  \
|    \
|      \
|        \
|          \
|            \
|________\
|
|
Κάποιοι όμορφοι άνθρωποι σαν κι εσένα
ζωγραφίζουν χαμόγελα μέσα στη μέρα
ρίχνουν άγκυρα μες στην καρδιά μου
βάζουν πλώρη στα όνειρά μου.

Ως της καρδιάς μου τ' ανοιχτά

Τα λόγια σου τα εφήμερα

θεριά μοιάζουν ανήμερα

γι' αγάπες άλλο μη μιλάς

αφού δεν ξέρεις ν' αγαπάς.

επωδός

Ως της καρδιάς μου τ' ανοιχτά εσύ αρμενίζεις

δε θα 'ναι όλα δανεικά αν μ' αγαπήσεις

αν ρίξεις άγκυρα στα θέλω μου απόψε

τη μοναξιά μου δυο κομμάτια έλα κόψε.

Ρωτάς γιατί ο παράδεισος

μαζί σου μοιάζει άβυσσος

αφού τα συναισθήματα

κάνουν παραστρατήματα.

Της καρδιάς ο δρόμος

Ένα φιλί σου έλα δω για να μου δώσεις

μια καληνύχτα μου στα χείλη σου ν' αφήσω

υπό το φως του φεγγαριού να μ' ανταμώσεις

μες στων ματιών μου τις οθόνες να σε κλείσω.

επωδός

Μαζί σου μόνο η καρδιά βρίσκει το δρόμο

ένα ταξίδι απ' τη γη μέχρι τ' αστέρια

σου δίνω όλα της ζωής τα καλοκαίρια

τα βήματά σου ακολουθώ και σ' ανταμώνω.

Βρίσκω τον τρόπο την αγάπη να σου δείξω

κι ας είν' οι λέξεις στο μυαλό μου ένας κόμπος

χίλιες φορές αν θες μπορώ να σ' τ' αποδείξω

ότι είσαι μάτια μου για μένα ο κόσμος όλος.

Με μια σου ματιά

Χριστός Ανέστη!

Σου γράφω στον τοίχο

τα θέλω μου όλα

η καρδιά παίρνει φόρα

κι ό,τι έχω σου δίνω.

Συναισθήματα τόσα

που μεγάλωνα χρόνια

σαν λουλούδια από χιόνια

που φοβόμουν μην λιώσουν.

επωδός

Με μια σου ματιά

η καρδιά σ' άλλη διάσταση

φεύγει πετά στη δική σου παράσταση.

Έρχεσαι εσύ

στη ζωή και του ήλιου το χρώμα

κρατάς και φοράς αχ της άνοιξης τ' άρωμα.

Κι αν θάλασσα κρύψουν

ποτέ τα δυο μάτια

δικά μου κομμάτια

θα ενώνει η αφή σου.

Το γέλιο θα κλέψω

από ένα φιλί σου

όταν θα 'μαι μαζί σου

την καρδιά θα ημερέψω.

Όλα εσύ

Χορεύω μες στα χέρια σου

τ' ονείρου το χορό

ευχές όλα τ' αστέρια σου

σε ξάστερο ουρανό.

Το χρώμα απ' τα χείλη σου

σαν ήλιος την αυγή

κι η φλόγα στο καντήλι σου

δική μου ανατολή.

επωδός

Είσαι το κέντρο της καρδιάς μου, όλα εσύ

ό,τι ομορφότερο ο Θεός μου 'χει χαρίσει

είσαι συναίσθημα σημάδι μου βαθύ,

ό,τι στ' αλήθεια πιο πολύ έχω αγαπήσει.

Στιγμές μέσα στα μάτια σου

μικρές μας εκδρομές

επάνω μου σημάδια σου

χαράζεις διαδρομές.

Ο δρόμος μου εσύ

Σ' αυτή τη νέα της ζωής μου διαδρομή

μόνο το χέρι της ψυχής σου εγώ κρατάω

αχ κάνε Θε' μου να' ναι πάντα ζωντανή

αυτή η αγάπη που στα σπλάχνα μου γεννάω.

επωδός

Σαν ταξίδι που θα πάμε μαζί

στη ζωή μου ο δρόμος μου εσύ

μ' εποχή καλοκαίρι για δυο

μ' έναν μόνο γαλάζιο ουρανό.

Ένα μόνο ζητάει η καρδιά

δυνατά να μπορεί να χτυπά

κάθε χτύπος ανάσα κρυφή

αυτό μόνο η αγάπη μπορεί.

Μ' ένα χαμόγελο κοιμάμαι και ξυπνώ

είσαι στη σκέψη μου με μένα πλάι πλάι

νιώθω στ' αλήθεια να 'μαι τόσο τυχερός

πάμε καρδιά μου, η ζωή όπου μας πάει. 

Κοντά μου να σε έχω

Μια στιγμούλα μού φανέρωσες δικιά σου

ένα σύνθημα στον τοίχο σου γραμμένο

έχεις βάλει την καρδιά μου στην τροχιά σου

σαν φεγγάρι που 'ναι πάντα αναμμένο.

επωδός

Στα μάτια σου σαν κρύφτηκα την άνοιξή μου βρήκα

την πόρτα εσύ μου άνοιξες και στην καρδιά σου μπήκα

στα θέλω μου γονάτισα και στα δικά σου στέκω

το χρόνο τον σταμάτησα κοντά μου να σε εχω.

Με τα δάκτυλα μπλεγμένα απ' το κρύο

το συναίσθημα αφήνω στην παλάμη

πριν της νύχτας το φιλί να πει αντίο

η αγάπη μας κρυφά να μας ζεστάνει.

Καλημέρα αγάπη καινούργια

Σε συνάντησα ξανά μετά από μήνες

και οι μνήμες εντός μου θεριεύουν το νου

στο παγκάκι της πλατείας τα όνειρά μου

μα δικά μου στ' αλήθεια αν είναι ρωτούν...

επωδός

Δε σου κρύβω τον κόσμο που μέσα του ζω

τα κλειδιά μου σου δίνω να 'ρθεις από 'δω

κι αν το θέλει η καρδιά σου να μείνεις εδώ

καλημέρα αγάπη καινούργια θα πω.

Με ρωτάς γιατί σωπάσαν οι φωνές μας

δυο μικρές ιστορίες που χαθήκαν στο χθες

την ευθύνη αναλαμβάνουν οι αντοχές μας

το παιχνίδι μου παίξε κι εσύ αν το θες...

Βρήκε πρόσωπο η αγάπη

Ξημερώνει στην αυλή μου

κι η ματιά μου παίρνει χρώμα

τώρα που 'σαι εσύ μαζί μου

της καρδιάς μου η εικόνα.

Ζωγραφίζεις στο παρόν μου

ένα αύριο δικό σου

που 'σουνα κρυμμένη χρόνια

πες μου αν θες το μυστικό σου.

επωδός

Βρήκε πρόσωπο η αγάπη

της καρδιάς φτιάχνει το χάρτη

κι έχει πια συνεπιβάτη

στο ταξίδι της ζωής.

Ένα φως δίχως σκοτάδι

μου χαράζει μονοπάτι

μοιάζει να 'ναι ένα χάδι

της αφής σου ένα φιλί.

Ξημερώνει πια εντός μου

το παράθυρο ανοίγει

μπρος στο τζάμι ο εαυτός μου

τον καθρέφτη του τυλίγει.

Η απόσταση ραγίζει

τα δυο χέρια ανταμώνουν

κι η αγάπη ψιθυρίζει

όσα δύσκολα παλιώνουν.