Πες μου ένα ψέμα σου μόνο

Αν είναι χώρα η λύπη

μακριά θα φύγω από 'κεινη

δεν την φοβάμαι τη λήθη

τη μοναξιά μου αν κρύβει.

Χάνομαι μέσα στον κόσμο

να μη με βρίσκει η νύχτα

και πριν σου πω καληνύχτα

πες μου ένα ψέμα σου μόνο.

επωδός

Πες πως το δρόμο έχεις χάσει

πως δε με έχεις ξεχάσει

μες του μυαλού σου τη σκόνη.

Πες μου μια λέξη σου μόνο

κάνε σταγόνα τον πόνο

να σβήσω ό,τι πληγώνει.

Αν είναι αγκάθι η αγάπη

θα το αφήσω στο σώμα

να μου θυμίζει ακόμα

όσα κοντά σου έχω μάθει.

Τα φώτα μες την ομίχλη

θ' ανάψω μήπως σε φτάσω

κι αν το εγώ προσπεράσω

θα βρω ξανά ό,τι μου λείπει.

Το σ' αγαπώ τελειώνει

Απόψε σε παρακαλώ

να πάρεις την καρδιά μου

στέκει στου τρένου το σταθμό

και φεύγει μακριά μου.

επωδός

Πες μου αν κοντά σου οδηγούν

ή στον γκρεμό με πάνε

αυτές οι ράγες μες το νου

που οι σκέψεις μου κυλάνε.

Πες μου αν θα 'ρθεις να με βρεις

σαν τότε στο βαγόνι

τότε που βιάστηκες πεις

το σ' αγαπώ τελειώνει.

Δεν θέλω πια να σου κρυφτώ

μονάχος σαν και σένα

σε περιμένω στις οκτώ

εκεί που παν τα τρένα.

Δεν έχω άλλο ουρανό

Άκου λοιπόν, τί μου συμβαίνει

γιατί η αγάπη μου κοιτάζει κουρασμένη

λείπεις εσύ, κι εγώ φοβάμαι

στης μοναξιάς την απουσία να κοιμάμαι.

επωδός

Σ' ένα υπόγειο στενό

εσύ με έβαλες και μ' άφησες να ζω

δεν έχω άλλο ουρανό

μ' έμαθες δίπλα σου να είμαι να πετώ.

Αν δεν μου πεις το σ' αγαπώ

αυτό που μου 'δωσες στα χείλη να φορώ

θα πω αντίο στο παρόν

και το παράθυρο θ' ανοίξω να χαθώ.

Πως να σ' το πω, πόσο λυπάμαι

πως καταντήσαμε χειμώνες που βροντάνε,

δυο ουρανοί, βροχή που φέρνουν

δυο μαύρα σύννεφα που σμίγουν κι υποφέρουν.

Πόσο μου μοιάζεις

Όταν στα χείλη μου τα χείλη σου ακουμπάς

νοιώθω την αύρα σου στο κρύο πρόσωπό μου

ένα ταξίδι στην καρδιά μου αρχινάς

μες στο γαλάζιο των ματιών σου το δικό μου.

επωδός

Μέσα στο πέλαγος που μ' έβαλες να ζω

γίνομαι στάλα να χαθώ στην αγκαλιά σου

μες την αλμύρα σου απόψε θα κρυφτώ

μ' ένα σου κύμα να σου στέλνω τα φιλιά μου.

Όταν το φως μες το σκοτάδι αναζητώ

ντύνεσαι ήλιος και το δρόμο μου χαράζεις

από το χέρι με κρατάς σαν περπατώ

να σου γελώ κι εσύ να λες "πόσο μου μοιάζεις".

Φεγγάρια ερωτευμένα

Τον έρωτα μην τον μαλώνεις

την πόρτα σου αν χτύπησ' αργά,

το χέρι του σε σένα απλώνει

σου δίνεται, ψυχή και καρδιά.

επωδός

Όσες νύχτες κι αν περάσαν

δίχως φως απ' τη αγάπη

αν τα όνειρα τρομάξαν

από κάποιο εφιάλτη.

Τόσες μέρες θα χαράζουν

δίπλα να 'μαι από σένα

οι καρδιές μας δες πως μοιάζουν

σαν φεγγάρια ερωτευμένα.

Τον έρωτα να τον προσέχεις

για μας χτυπά η δική του καρδιά,

μην πεις ποτέ πως δεν αντέχεις

στα λάθη μας να βάζεις φωτιά.