Μυγδαλιά

Τρέχουν στες στράτες οι βροχές
ποτάμια ούλλον λύπες
τρέχουν ξωπίσω τους χαρές
τζαι σβήνουν τες ομίχλες.

Στέκει στην πόρταν η καρκιά
με δάκρυ εις τα μάθκια
βλέπει στο βάθος 'μυγδαλιά
μ' αμύγδαλα καράτια.

Σαν πανωραία 'μυγδαλιά
στον κήπο ανθισμένη
εν τ' ουρανού η γειτονιά
μ' αστέρκα στολισμένη.

Βλέπουν τα μάθκια τζαι γελούν
λευκά τζι' αγνά μπουμπούκια
σαν τα χαμόγελα κοσμούν
ανθρώπων προσωπούθκια.


στες = στις
ούλλον = όλο
τζαι = και
εν = είναι
αστέρκα = αστέρια
μάθκια = μάτια
προσωπούθκια = προσωπάκια