Κόψε τα όνειρα που κάναμε στα δύο
σαν τ' αστέρια π' όλο πέφτουν στο κενό
να τα πάρω και να μακριά από 'δω να φύγω
σε καινούργιο να τα βάλω ουρανό.
επωδός
Μες τα μάτια τρεμοπαίζει
δες των αστεριών η στίλβη
δε μ' αφήνει σε μια λήθη
με τη μοναξιά να ζω.
Η μορφή σου μπαινοβγαίνει
στης καρδιάς την πίσω πόρτα
τί κι αν έσβησα τα φώτα
δεν ξεχνώ πως ν' αγαπώ.
Μάλωσέ με να ξεχάσω την αγάπη
την ελπίδα μου να κρύψω στο βυθό
σε μια θάλασσα που γέμισα με δάκρυ
και μ' αλμύρα να πλυθώ να μην πονώ.
