Ένας δρόμος με σένα

Ένας δρόμος καρδιά μου με σένα

στο μαζί μια ζωή ως το τέρμα

κι ένα φως στο μπαλκόνι που μένεις

για να ξέρω πως με περιμένεις.

επωδός

Άνοιξέ μου την πόρτα να μπω

στην καρδιά, στο μυαλό, στο φιλί σου

στης ψυχής σου τον κήπο να ζω

σ’ αγαπώ για ν’ ανθίζει η αυλή σου.

Μια στιγμή, μια αγκαλιά κι ένα γέλιο

είναι ό,τι αξίζει να έχω

δεν ζητώ στη ζωή δεκανίκια

αφού όλα σε σένα τα βρήκα.

Δύο λέξεις

Σε γυρεύω σε δρόμους του θέλω

σ' ένα πρέπει κλεισμένος εγώ

γυρισμένη την πλάτη σου βλέπω

άναψέ μου το φως να σε δω.

Μακριά σου να τρέχω δε θέλω

άφησέ να έρθω κοντά

να σ’ αγγίζω και να ανατρέπω

τα αισθήματα τ’ αρνητικά.

επωδός

Σ’ αγαπώ και ας είναι δυο λέξεις

που είναι τόσο μικρές θες δε θες

μα το νόημα τους αν το προσέξεις

φτιάχνεις ήλιους κι αστέρια μ’ αυτές.

Κι αν με σένα καρδιά μου τις μπλέξεις

δυο χειμώνες μαζί θα χαθούν

κι ένα ουράνιο τόξο θα έρθει

σ’ ουρανούς που τον ήλιο κοιτούν.

Σ’ ένα δάκρυ τον πόνο μου πνίγω

στις σταγόνες σε βλέπω να κλαις

αφού ζούμε κι οι δυο σ’ ένα αντίο

σε κοινές ας βρεθούμε εποχές.

Το αντίο αυτό δεν το θέλω

θέλω να ‘μαι η ζωή σου ξανά

να ‘σαι ‘κει όταν όνειρο βλέπω

κι όταν έχω τα μάτια ανοιχτά.

Ένα φως

Σ’ αγάπησα με όλη την καρδιά μου

τα λάθη σου τα έκανα δικά μου

τα έσβησα και τα ‘ριξα μακριά μου

κι εσύ μου χαμογέλασες χαρά μου.

Σου έφτιαξα έναν κόσμο στην ψυχή μου

και φύτεψες λουλούδια στην αυλή μου

μου είπες η αγάπη θέλει χρώμα

και ρίζες που βαθαίνουν μες στο χώμα.

Μικρή είναι της ζωής μας η ιστορία

δεν θέλει απ’ την αγάπη απουσία

γι’ αυτό σε κλείνω μες στην αγκαλιά μου

και κάνω τα όνειρά σου και δικά μου.

Μια θέση σου ‘χω μέσα μου κρατήσει

εκεί που ο ήλιος αύριο θα ξυπνήσει

και δίπλα σου θ’ αφήσω το φεγγάρι

να έχεις ένα φως στο μαξιλάρι.

Έχω για σένα μια αγκαλιά

Είσαι το φως μες στο σκοτάδι μου

μια αγκαλιά στην απουσία

αυτό έχει μόνο σημασία

να ‘σαι ο ουρανός για το φεγγάρι μου.

Ν’ απλώνεις όλα σου τ’ αστέρια

να παίζουν μες στα δυο μου χέρια

σαν οι εποχές θα μας γυρίζουν

εκεί που τα λουλούδια ανθίζουν.

Κι όταν νυστάζω την αυγή

μες στη δική σου την αυλή

θα φέρνω εγώ το μαξιλάρι μου

πόσο μ’ αρέσει αυτό το χάδι σου

όταν γλυκά με ακουμπάς

μου ψιθυρίζεις μ’ αγαπάς

κι αυτός για μένα είναι ο κόσμος μου

μ’ ένα χαμόγελο γλυκό να φεύγει ο φόβος μου,

για κάθε αύριο που αρχίζει

σαν η βροχή να μου μυρίζει

κι εσύ να τρέχεις πάντα εδώ

σ’ έχω ανάγκη σ’ αγαπώ

κι έχω για σένα μια αγκαλιά

μες στην δική μου την καρδιά.

Ειρήνη Υμίν

Το τραγούδι αυτό γράφτηκε για την κατασκήνωση του Αγίου Νικολάου Έγκωμης για την Κατασκηνωτική Περίοδο Καλοκαίρι 2013 - Φιλάνι, με προτροπή του Ιερέος της ενορίας μας. Το θέμα της φετινής κατασκήνωσης είναι "Ειρήνη Υμίν".

Ηχογραφήθηκε από μια ομάδα κοριτσιών της ενορίας και συμπεριλήφθηκε μαζί με πολλά άλλα τραγούδια σ' ένα cd που δίνεται ως ενθύμιο στις κατασκηνώτριες τη φετινή κατασκηνωτική περίοδο.

Ευχαριστώ εκ βαθέων ψυχής όλους τους συντελεστές του έργου, κι ας μην τους γνωρίζω όλους προσωπικά!

Ο Θεός να μας φωτίζει...

Νικηφόρα αγάπη, βασιλεία Θεού

χαράζει στον κόσμο το κάθε λεπτό

η Ανάσταση ανθίζει ελπίδα παντού

την πίστη μου άφοβα για να ομολογώ.

επωδός

«Ειρήνη υμίν» μας λέει ο Χριστός

μαζί μας είναι εδώ Ζωντανός

ούτε θάνατος, ούτε διωγμός

δεν θα μας στερήσει του Παράδεισου το Φως.

Ας διδάξουμε όλοι της πίστης το Φως

στα παιδιά, στους μεγάλους, σε κάθε ψυχή

ας γίνει η Γη αληθινός ουρανός

σε κάθε γωνιά της η αγάπη να ζει.