Συνθήματα

Μα εγώ δεν ψάχνω θαύματα

μες στην καρδιά μου πράγματα

δικά σου θα κρατάω

μπορεί θα δεις η αγάπη μας

να σβήσει όλα τα λάθη μας

αν πούμε σ’ αγαπάω.

επωδός

Μαζί το χθες διαγράφουμε

το αύριο μας φτιάχνουμε

και ζούμε στο παρόν μας

σου γράφω εγώ συνθήματα

κι εσύ τα συναισθήματα

που σβήνουν τα εγώ μας.

Μη λες ότι δε ζήσαμε

εμείς που αγαπήσαμε

και γίναμε δυο ξένοι

αγάπα με και τίποτα

δε μας χωρίζει τίποτα

η αγάπη αν επιμένει.

Μη μ' αφήνεις

Ένα συναίσθημα για σένα μέσα μου κρατάω

και δύο λέξεις στην καρδιά μου κλειδωμένες

στα σκαλοπάτια της ψυχής μου μόνος περπατάω

κι είναι οι μνήμες μου δειλά σταματημένες.

Μικρά δικά μου σ' αγαπάω απόψε μου ξεφεύγουν

μέχρι τα χείλη μου ταξίδια κάνουν ξένα

με τη φωνή μου πολεμούνε και να κερδίζουν ξέρουν

να πλησιάζουν βρίσκουν τρόπους σε εσένα.

επωδός

Μη μ' αφήνεις να σ' αφήνω απ' τη ζωή μου έξω

δεν το αντέχω ν' αγαπάω και να μη σε έχω

να έχω μόνο για παρέα μια βουβή σκιά σου

τη μοναξιά σου κάνε πέρα να 'μαι η αγκαλιά σου.

Δεν προσπαθώ να σε διαγράψω από το μυαλό μου

να σ' αγαπώ αληθινά αυτό μου φτάνει

είσαι κομμάτι της ψυχής μου, κάτι πια δικό μου

λίγο μονάχα απ' το εσύ τι να μου κάνει.

Με τα φώτα ανοιχτά

Εσύ μου κράτησες το χέρι

σ' ανηφόρα μου είπες θα πάμε

μου φωνάζει η ζωή δε φοβάμαι

μες στου αύριο τ' άγνωστα μέρη.

επωδός

Με γεμάτη καρδιά συναισθήματα εικόνες

σ' αγαπώ θα σου πω με τα μάτια κλειστά

μια σκηνή αγκαλιά στου μυαλού τις κρυψώνες

εδώ είναι η ζωή με τα φώτα ανοιχτά.

Εσύ μου έδειξες τον τρόπο

στην καρδιά να μιλώ δίχως λόγια

τις στιγμές μου να ζω παίρνω φόρα

στο μαζί μια ζωή δίχως φόβο.

Ό,τι νιώθω στην καρδιά

Μέσα στα χέρια σου η ζωή σταγόνες που βουλιάζουν

σ' ένα γιατί που ακροβατεί σε αύριο που αλλάζουν

μα μη ρωτάς και απορείς τί θέλω εγώ με σένα

κλείσε τα μάτια σου μπορείς, να δεις μέσα σε μένα.

επωδός

Δεν αλλάζω ό,τι νιώθω στην καρδιά

όλη η γη ένα συναίσθημα δικό μου

δεν ζητάω από 'σένα λίγα χάδια δανεικά

μείνε 'δω να σ' αγαπώ σαν εαυτό μου.

Μέσα στα μάτια σου ο βυθός γλυκιά μελαγχολία

εσύ μου λες πως μ' αγαπάς κι αυτό έχει αξία,

μ' ένα φεγγάρι αγκαλιά τον κόσμο ζωγραφίζω

να 'μαι κοντά σου αυτό ζητώ γλυκά να σε αγγίζω.

Όλα εσύ

Χορεύω μες στα χέρια σου

τ' ονείρου το χορό

ευχές όλα τ' αστέρια σου

σε ξάστερο ουρανό.

Το χρώμα απ' τα χείλη σου

σαν ήλιος την αυγή

κι η φλόγα στο καντήλι σου

δική μου ανατολή.

επωδός

Είσαι το κέντρο της καρδιάς μου, όλα εσύ

ό,τι ομορφότερο ο Θεός μου 'χει χαρίσει

είσαι συναίσθημα σημάδι μου βαθύ,

ό,τι στ' αλήθεια πιο πολύ έχω αγαπήσει.

Στιγμές μέσα στα μάτια σου

μικρές μας εκδρομές

επάνω μου σημάδια σου

χαράζεις διαδρομές.

Δυο ψυχές

Υπάρχει ανάμεσα μας μία εποχή

για μένα άνοιξη για σένα όμως δεν ξέρω

ίσως να είμαι μπόρα φθινοπωρινή

τόξο ουράνιο στα χέρια όμως δεν έχω.

επωδός

Ό,τι αξίζει να σωθεί θα το κρατήσω

ίσως το αύριο μαζί σου να 'ναι τώρα

σου δίνω ανάσα πριν τα όνειρα μου σβήσω

κι ας είν' η αγάπη μας μια απότομη ανηφόρα.

Άκου τα θέλω μας που ξέρουν ν' αλητεύουν

δύο στρατιώτες οι καρδιές που πολεμάνε

τι κι αν στη μάχη τελικά κι οι δυο πεθαίνουν

δε θα χωρίσουν δυο ψυχές που αγαπάνε.

Σε προκαλώ να μου χαρίσεις μια πνοή

το σώμα μου άδειο από συναίσθημα δικό σου

πόσα ν' αντέξει μια καρδιά που αιμορραγεί

όταν ξυπνά και δεν κοιτά το πρόσωπό σου.

Κοντά μου να σε έχω

Μια στιγμούλα μού φανέρωσες δικιά σου

ένα σύνθημα στον τοίχο σου γραμμένο

έχεις βάλει την καρδιά μου στην τροχιά σου

σαν φεγγάρι που 'ναι πάντα αναμμένο.

επωδός

Στα μάτια σου σαν κρύφτηκα την άνοιξή μου βρήκα

την πόρτα εσύ μου άνοιξες και στην καρδιά σου μπήκα

στα θέλω μου γονάτισα και στα δικά σου στέκω

το χρόνο τον σταμάτησα κοντά μου να σε εχω.

Με τα δάκτυλα μπλεγμένα απ' το κρύο

το συναίσθημα αφήνω στην παλάμη

πριν της νύχτας το φιλί να πει αντίο

η αγάπη μας κρυφά να μας ζεστάνει.

Ο ήρωάς της

Εξαιρετικά αφιερωμένο στη μάνα, στη σύζυγο, στην κόρη, στη γιαγιά... των δεκατριών ηρώων της 11ης Ιουλιου 2011

Τον ήρωά της βλέπει να 'ναι εκεί ψηλά

να μιλά στον ουρανό μ' ένα σύννεφο λευκό,

σαν χθες θυμάται πως τον κράταγε αγκαλιά

κι ένα δάκρυ της καυτό κυλά κι είναι βουβό.

επωδός

Πώς μπορώ να την κάνω

να ξεχάσει τον πόνο 

όταν μοιάζει με φλόγα

που της καίει την καρδιά.

Ας ανάψω ένα κεράκι

στου Θεού την αγάπη

να της φέρει στη λύπη

μια γλυκιά παρηγοριά.

Ο ήρωάς της την κοιτάζει από ψηλά

με δυο μάτια βουβά, "τί συμβαίνει" ρωτά,

κρύβει τον πόνο της κι αμήχανα γελά

μα ραγίζει η σιωπή κι η μνήμη της ξυπνά.

Υστερόγραφο: Αν υπάρχει κάποιος μουσικός που επιθυμεί να το μελοποιήσει, είναι ευπρόσδεκτος.

Αναγέννησις

Παλεύω μέσα στο αιώνιο παρόν μου

να ξεγελάσω ό,τι κέρδισα στο χθες

μα των ονείρων μου οι φύλακες εντός μου

δε με αφήνουν να αλλάξω διαδρομές.

Στο πλήθος έκρυψα τον ήλιο το δικό μου

κι ας ψάχνω τώρα ένα φεγγάρι να πιαστώ

είναι σε έκλειψη στη θάλασσα του κόσμου

αυτή που χάλασα τον κόσμο μου να βρω.

Κάνω τ' αστέρια χίλιες χάντρες στο λαιμό μου

και κάθε βράδυ παίρνω μία και χαλώ

κάνω ευχές μήπως και βρω τον εαυτό μου

μα μες στις στράτες να 'μαι που 'χουνε γκρεμό.

Θέ' μου το χέρι Σου κρατώ στην ανηφόρα

να 'Σαι μαζί μου όταν σηκώνω το σταυρό

να Σ' έχω δίπλα κι όταν έχω κατηφόρα

με τα φτερά Σου να πετώ στον ουρανό.

Θέλω τα χείλη της ψυχής να μη δακρύζουν

όταν τα μάτια μου με δάκρυα Σου μιλούν,

είναι στιγμές που οι στιγμές μου ό,τι αξίζουν

μέσα σε λέξεις να το κλείσουν δεν μπορούν.

Σ' ευχαριστώ κι ας προσπαθώ ακόμα

να βρω τον τρόπο να Σου πω το Σ' ΑγαπΏ και να το εννοώ...

Καρδιά να βρεις

Μια εδώ και μια εκεί

σ' ένα υπόγειο εντός σου

η ζωή μου φυλακή

φύλακας ο εαυτός σου.

Δεν ακούς και δε μιλάς

πες μου εν τέλει τί θα γίνει 

ξέρεις μόνο να ζητάς

μα ξεχνάς εσύ να δίνεις.

επωδός

Δε σε φτάνω τελικά

ρόδα είσαι και κυλάς

μακριά ξέρεις να φεύγεις

αν δακρύζεις αν πονάς

έστω λίγο αν μ' αγαπάς

καρδιά να βρεις να μένεις.

Λέξεις κρύβεις στο μυαλό

δεν τολμώ να μπω στις σκέψεις

λάθος μοιάζει το σωστό

προσπαθείς να με μπερδέψεις.

Με κουράσαν οι στιγμές

χάνεις πια τον εαυτό σου

πες μου άλλο αν δε με θες

να χαθώ απ' το παρόν σου.

Στα κρυφά

Μια πνοή απ' την πνοή σου

δως μου να 'χω ζωή

η αγάπη η δική σου

η δική μου ανατολή.

Διαδρομή όταν φεύγεις

πριν να πας στη δουλειά

η αγκαλιά μου που γέρνεις

κι όλο λες ψιθυριστά...

επωδός

Είναι ωραίο να χάνεις

τα κλειδιά της αγάπης

κάθε μέρα να ψάχνεις

στα κρυφά να τη βρεις.

Μυστικά να σου γράφει

στης καρδιάς σου τα άνθη

σαν ανθίσεις να υπάρχει

σαν το φως της ζωής.

Το συναίσθημα κρύβω

στης καρδιάς το βυθό

μα εσύ βρίσκεις τρόπο

να σου πω το σ' αγαπώ.

Ξέρεις πότε σωπαίνεις

ξέρεις πότε μιλάς

με ρωτάς "πού πηγαίνεις"

"πες μου τί αναζητάς"...

Μαζί σου

Το όμορφο το γέλιο σου

κρατώ στην αγκαλιά μου

και μπλέκω τ' ασημένιο σου

φεγγάρι στα μαλλιά μου.

Να ντύνομαι στα χρώματα

απ' τον δικό σου ήλιο

και να μυρίζω αρώματα

απ' της καρδιάς τον κήπο.

επωδός

Μαζί σου μπορώ

να βλέπω τ' αστέρια

να κάνω ευχές

να κλείνω τα χέρια

κρυφά να μιλώ

βαθιά στην ψυχή σου

μονάχα ζητώ

να είμαι μαζί σου.

Ξεδίψασαν οι αισθήσεις μου

πρώτη φορά που σ' είδα

εσύ τις απαντήσεις σου

τις δίνεις μ' ένα βλέμμα.

Για πόσο ακόμα

Ο χρόνος που φεύγει

μαζί του με παίρνει

χωρίς την αγάπη

με χέρια αδειανά.

Δυο γέλια στο στήθος

ανάμνησης ήχους

κρατώ στο συρτάρι

εντός της καρδιάς.

επωδός

Σε ποιαν αγάπη να τριγυρνώ

μέχρι η άνοιξη να φέρει χρώμα

σαν το πουλί σε κλαδάκι γυμνό

να περιμένω για πόσο ακόμα.

Στις χούφτες μου χώμα

κρατάω και σπόρια

τραβώ μονοπάτι

μα θέλει νερό.

Με δάκρυ τα βρέχω

το δρόμο να ξέρω

αν έρθεις και πάλι

να πεις σ' αγαπώ.

Αισθήματα μεγάλα

Πόσο μ' αρέσει όταν γελάς

όταν στα μάτια με κοιτάς και ταξιδεύεις

όταν αισθήματα ζητάς

από τα βάθη της καρδιάς ξέρεις να παίρνεις.

επωδός

Σ' ευχαριστώ ειλικρινά

για όλα εκείνα τα μικρά

που κρύβουν μέσα τους αισθήματα μεγάλα

είναι μικρό ένα σ' αγαπώ

μ' αυτό έχω μόνο να σου πω

επιφυλάσσομαι αγάπη μου για τ' άλλα.

Μέσα στα χέρια σου κρατάς

όλα τα θέλω της καρδιάς και μου τα δίνεις

πόσο μ' αρέσει όταν γελάς

όταν στα χείλη με φιλάς και γεύση αφήνεις.

Συναίσθημα παράξενο η αγάπη

Το σ' αγαπώ μου ξετυλίγω

απ' την καρδιά σιγά σιγά

την αγκαλιά μου σου ανοίγω

έλα και κλείσε την σφιχτά.

Πως να χωρέσει τόση αγάπη

σε μια καρδιά τόσο μικρή

είν' από όνειρα γεμάτη

ήρθες και παίρνουνε ζωή.

επωδός

Συναίσθημα παράξενο η αγάπη

ό,τι πιο όμορφο υπάρχει

μες της ζωής τη διαδρομή.

Σαν φως που όλο δυναμώνει

τις δυο καρδιές μαζί ενώνει

κι εμείς αλλάζουμε εποχή.

Σ' ένα συρτάρι στην καρδιά μου

μέσα του κλείνω ό,τι αγαπώ

τις ώρες που 'σαι μακριά μου

στιγμές να έχω για να ζω.