Κυριακή 17 Μαΐου 2009

Συναίσθημα παράξενο η αγάπη


Το σ' αγαπώ μου ξετυλίγω
απ' την καρδιά σιγά σιγά
την αγκαλιά μου σου ανοίγω
έλα και κλείσε την σφιχτά.

Πως να χωρέσει τόση αγάπη
σε μια καρδιά τόσο μικρή
είν' από όνειρα γεμάτη
ήρθες και παίρνουνε ζωή.


επωδός
Συναίσθημα παράξενο η αγάπη
ό,τι πιο όμορφο υπάρχει
μες της ζωής τη διαδρομή.

Σαν φως που όλο δυναμώνει
τις δυο καρδιές μαζί ενώνει
κι εμείς αλλάζουμε εποχή.


Σ' ένα συρτάρι στην καρδιά μου
μέσα του κλείνω ό,τι αγαπώ
τις ώρες που 'σαι μακριά μου
στιγμές να έχω για να ζω.

Τετάρτη 6 Μαΐου 2009

Δεντράκι


Απ' το παράθυρο είδα
ένα δέντρο ανθισμένο
μια μικρή ηλιαχτίδα
να το χαϊδεύει στο στέρνο.

Από φως διψασμένη
τρεμοπαίζει η γύρη
σαν ελπίδα κρυμμένη
τα φτερά της ανοίγει.

Μες τον κόσμο πετάει
σαγηνεύει καρδούλες
μυρωδιά που μεθάει
όλες τις μελισσούλες.

Αχ γλυκό μου δεντράκι
σου χαρίζω αγάπη
μυρωδιές δως μου πίσω
τη ζωή να γεμίζω...

Πέμπτη 8 Ιανουαρίου 2009

Ένα χαμόγελο

Ένα χαμόγελο στον τοίχο κολλημένο
θα 'θελα μέσα μου να το 'χα, να μου μοιάζει
πάνω στα χείλη μου να το 'χα φορεμένο
μέσα στα μάτια μου σαν ήλιος να χαράζει.


Ένα χαμόγελο ζωής, αγάπης, αλήθειας, συμπόνοιας. Ένα χαμόγελο από μένα για σένα.. χωρίς περιτύλιγμα.

Τρίτη 6 Ιανουαρίου 2009

Μια πεταλούδα

Μια πεταλούδα στο κορμί σου ταξιδεύει
στα χρυσαφένια σου μαλλάκια φτερουγίζει
μια ηλιαχτίδα απ' τα μάτια σου ξεκλέβει
το προσωπάκι σου για πάντα να φωτίζει.


Μια πεταλούδα, μια ελπίδα, μια φλόγα που σιγοκαίει στην καρδιά του καθενός μας, για ένα καλύτερο αύριο!

Κυριακή 28 Δεκεμβρίου 2008

Μ' αγαπάς (κι αυτό αξίζει)

Χρόνια πριν να σε γνωρίσω
δε μιλούσα για αγάπη
απ' το φως της ζούσα πίσω
σ' ένα γκρίζο εφιάλτη.

Όλα μοιάζουν τώρα ξένα
κάποιος μ' έχει πια ξυπνήσει
λες και ζω μαζί με σένα
ένα άλλο παραμύθι.


επωδός
Ό,τι ρούχο κι αν φοράς
την καρδιά σου δεν την κρύβεις
μου την δείχνεις σαν γελάς
σαν τα μάτια σου ανοίγεις.

Τώρα ξέρω πως τολμάς
την καρδιά σου να χαρίζεις
είν' αλήθεια μ' αγαπάς
μ' αγαπάς κι αυτό αξίζει.


Όταν μακριά μου λείπεις
μοιάζουν άδειες οι στιγμές μου
ταξιδεύω σ' αναμνήσεις
να χαθώ μες τις χαρές μου.

Μα την πόρτα όταν ανοίγεις
η καρδιά μου φτερουγίζει
το χαμόγελο σου δίνεις
κι η αγάπη μας ανθίζει.