Aν τα χρόνια μας περάσουμε παρέα

Κρύψου κάπου εδώ

όταν ψάχνω μια αγκαλιά για να σε βρίσκω

κρύψου κάπου εδώ

όταν θέλω ένα χαμόγελο ν’ αγγίξω.

Μη μου ορκιστείς

πως για πάντα θα ‘σαι εσύ τ’ άλλο μισό μου

μείνε εδώ να ζεις

αναμνήσεις για φτιάχνει το παρόν μου.

επωδός

Κι αν τα χρόνια μας περάσουμε παρέα

η καρδιά μας θα ‘χει πράγματα ωραία

κι αν το βλέμμα μου φωτίζεται απ’ το φως σου

θα ‘μαι πάντα εγώ για σένα ο άνθρωπός σου.

Μη μου εξηγείς

ό,τι νιώθεις στην καρδιά σου να το κλείσεις

κι ότι θα μου πεις

με το βλέμμα κι ένα χάδι να μου δείξεις.

Μέτρα μου στιγμές

που εγώ χωρίς σε εσένα θα υπάρχω

λίγες θα ν’ θαρρείς

αφού πάντα το μαζί εντός μου θα ‘χω.

Θέλω να 'μαι

Είναι μέρες που κι αν δίπλα σου κοιμάμαι

σε θυμάμαι σαν μια ανάμνηση παλιά

είναι νύχτες που στα όνειρά σου θα ‘μαι

να σ’ αγγίζω, να σε βλέπω να γελάς.

Είναι χρόνια που περάσαν μα χαθήκαν

μες στη λήθη του χειμώνα της καρδιάς

μα στα όνειρα μου μέσα εσένα βρήκα

να χαράζεις τα δικά μου αρχικά.

επωδός

Κάθε αύριο που φτιάχνεις στο μυαλό σου

θέλω να ‘μαι το μισό απ’ το εγώ σου

να ‘μαι εικόνα ζωντανή σε κάθε βλέμμα

να τη ζω κάθε στιγμή μέσα από σένα.

Θέλω να ‘μαι η χαρά απ’ τη χαρά σου

να μοιράζομαι τη λύπη απ’ την καρδιά σου

η αγάπη μου να είναι και δική σου

μια αγκαλιά σε κάθε τέλος και αρχή σου.

Είναι μνήμες που στο αίμα μου κυλάνε

κι η αγάπη βρίσκει τρόπο να φανεί

στα δυο μάτια σου το φως δικό μου θα ‘ναι

όταν αύριο ξυπνήσουμε μαζί.

Μαζί μου στον αγώνα

Το τραγούδι αυτό γράφτηκε για την κατασκήνωση του Αγίου Νικολάου Έγκωμης για την Κατασκηνωτική Περίοδο Καλοκαίρι 2015 - Φιλάνι, με προτροπή του Ιερέος της ενορίας μας. Το φετινό θέμα της κατασκήνωσης είναι "Άγιος Νικόλαος".

Ηχογραφήθηκε από μια ομάδα κοριτσιών της ενορίας και συμπεριλήφθηκε μαζί με πολλά άλλα τραγούδια σ' ένα cd που θα δοθεί ως ενθύμιο στις κατασκηνώτριες την φετινή κατασκηνωτική περίοδο.

Ευχαριστώ εκ βαθέων ψυχής όλους τους συντελεστές του έργου, κι ας μην τους γνωρίζω όλους προσωπικά!

Ο Θεός να μας φωτίζει...

Θέλω να πω σ’ ευχαριστώ

για την αγάπη σου την τόση,

Άγιε Νικόλα μου θαρρώ

μ’ έχεις γλυκά περικυκλώσει.

Συνοδοιπόρος κι αδελφός

μες της ζωής μου τις φουρτούνες

εσύ ο φάρος κι οδηγός

στους νικητήριους αγώνες.

επωδός

Μαζί μου θέλω στον αγώνα

εσένα Άγιε μου Νικόλα

την πίστη να μου δυναμώνεις

τα δυο μου χέρια σαν ενώνεις…

Κι όπως σ(ου) ανοίγω την καρδιά μου

να οδηγείς τα βήματά μου

κάθε καινούργια μου ημέρα

προς τον Ουράνιο Πατέρα.

Κι η ψυχή τολμά
να χαμογελά.

Στην προσευχή μου σε καλώ

κι ευθύς σ’ αισθάνομαι κοντά μου

το χέρι εγώ να σου κρατώ

κι εσύ να λες να μη φοβάμαι.

Μ’ ένα αγιοκέρι σου ζητώ

κάθε που βρέχει στη ψυχή μου

ν' ανάβεις μέσα μου ένα Φως

να ‘ρχεται η ελπίδα στην αυλή μου.

Μικρό λευκό μπαλκόνι

Ήρθε το πρωί και βγήκα στη βροχή

κι η μοναξιά μου ολοένα μεγαλώνει

είναι σαν χθες που ‘σουν εσύ περαστική

απ’ της ζωής μου το μικρό λευκό μπαλκόνι.

επωδός

Κι όταν εσύ μου χαμογέλασες γλυκά

όλος ο κόσμος μου ανάποδα γυρνούσε

μια φλόγα άναψες μικρή μες στην καρδιά

κι η κάθε σπίθα της αγάπη με κερνούσε.

Ήρθε η νυχτιά και φεύγω μακριά

από αισθήματα και σκέψεις σκουριασμένες

είναι σαν χθες που ‘ταν τα θέλω μας κοινά

τότε που ζούσαμε τις πιο όμορφές μας μέρες.

Κάθε στιγμή για το Χριστό

Το τραγούδι αυτό γράφτηκε για την κατασκήνωση του Αγίου Νικολάου Έγκωμης για την Κατασκηνωτική Περίοδο Καλοκαίρι 2014 - Φιλάνι, με προτροπή του Ιερέος της ενορίας μας. Το γενικό θέμα της κατασκήνωσης ήταν "Παράδοση".

Ηχογραφήθηκε από μια ομάδα κοριτσιών της ενορίας και συμπεριλήφθηκε μαζί με πολλά άλλα τραγούδια σ' ένα cd που δόθηκε ως ενθύμιο στις κατασκηνώτριες την περσινή κατασκηνωτική περίοδο.

Ευχαριστώ εκ βαθέων ψυχής όλους τους συντελεστές του έργου, κι ας μην τους γνωρίζω όλους προσωπικά!

Ο Θεός να μας φωτίζει...

Από μικρό παιδί πιστεύω στο Θεό
και μεγαλώνω με την πίστη οδηγό μου
μέσα στα χρόνια λάθη κάνω ένα σωρό
μα να σηκώνω βρίσκω τρόπο το σταυρό μου.

Στην εκκλησιά κάθε πρωί και Κυριακή
τρέχω να νιώσω τον Χριστό μες στην ψυχή μου
τ’ Αγίου Πνεύματος να βάλω τη στολή
και να βαδίζω με αυτή μες στη ζωή μου.


επωδός
Κάθε στιγμή είναι ευκαιρία για το Χριστό
όταν νηστεύω ή το καντήλι Του ανάβω
όταν καλώ τον ιερέα για αγιασμό
ή όταν το πρόσφορο ζυμώνω όταν γιορτάζω.

Μαζεύω μέσα μου κομμάτια που αγαπώ
απ' την Αγία Του Γραφή ως τους πατέρες
την Ιερά Του την Παράδοση τηρώ
που συνεχίζει το ταξίδι στους αιθέρες.


Είναι η γλώσσα της καρδιάς μου ελληνική
κληρονομιά απ’ τους προγόνους με αξία
κι η εκκλησιά σαν κιβωτός μας διακονεί
κι έχει στο κέντρο τον Χριστό μας για πυξίδα.

Είναι η ελπίδα μου ο φάρος της καρδιάς
και τα βιώματα θεμέλια για το μέλλον
παρηγοριά η αγκαλιά της Παναγιάς
τα σκαλοπάτια του Θεού για να ανέβω.

Αν τον χρόνο λίγο πίσω τον γυρνούσα

Τόσες κορνίζες αδειανές τι να τις κάνω

με σκοτωμένες αναμνήσεις πώς να ζω

μισή καρδιά μισή ζωή που να τη βάλω

και που να ψάξω το μισό μου εαυτό.

επωδός

Αν τον χρόνο λίγο πίσω τον γυρνούσα

πάλι εσένα στην καρδιά μου θα χωρούσα

ίδια όνειρα θα έχτιζα με σένα

κι ας το ήξερα πως όλα θα ‘ταν ψέμα.

Γιατί ξέρω πως ο δρόμος μου μαζί σου

με πηγαίνει πιο μακριά απ’ τη φυγή σου

κι ό,τι ζήσαμε τις μνήμες αν ξυπνήσουν

την αγάπη μας για πάντα θα κρατήσουν.

Μέσα στη νύχτα η μοναξιά μόνη παρέα

χιλιάδες σκέψεις μου τρυπάνε το μυαλό

θυμάμαι εκείνες τις στιγμές με τα ωραία

τότε που μου ‘λεγες «Για πάντα» σ’ αγαπώ.

Ένα χάδι και χαμόγελο μαζί

Δεν ξέρω αύριο η μέρα τι θα φέρει

όταν γλυκά σου λέω γεια για πριν τη δουλειά

ξέρω πως μόνο η καρδιά μου εσένα θέλει

κι ας είσαι μάτια μου χιλιόμετρα μακριά.

επωδός

Σ’ αγαπώ κι αυτό μου φτάνει

είσαι η δύναμη μου ό,τι κι αν συμβεί

ένα φως μες στο σκοτάδι

ένα χάδι και χαμόγελο μαζί.

Μη μου το πεις πως το πολύ μαζί σκοτώνει

δως μου μονάχα δυο φιλιά και μια αγκαλιά

όταν σε βλέπω η καρδιά μου μεγαλώνει

για να χωράει της αγάπης τα παιδιά.

Αυτή είναι η ζωή μου

Ναι, μίλα μου για αγάπη

και κάνε με επιβάτη

στο τρένο της καρδιάς σου

να έρχομαι κοντά σου.

Να βλέπω αυτά τα μάτια

συναίσθημα γεμάτα

να νοιώθω ό,τι νοιώθεις

καθώς θα μ’ αγκαλιάζεις.

επωδός

Αυτή είναι η ζωή μου

χαμόγελα γεμάτη

να είσαι εσύ η δική μου

χαρά και φως κι αγάπη.

Αυτή είναι η ευχή μου

να είσαι η καρδιά μου

να ζω μες στην δική σου

κι εσύ μες στη δικιά μου.

Αχ γέμισε τον κόσμο

με γιασεμιά και δυόσμο

μ’ αρώματα δικά σου

να έρχομαι κοντά σου.

Ν’ ανοίγει η αγκαλιά μου

το φως μες στην καρδιά σου

κι εκεί να κατοικούμε

για όσο εμείς θα ζούμε.

Όνειρα κοινά

Όπως τον ήλιο που ροδίζει την αυγή

κι όπως την άνοιξη που χρώματα γεννάει

έτσι απλά σε αγαπάω απ΄ την αρχή

όταν σε βλέπω και το όνειρο αρχινάει.

επωδός

Δίχως να χάσουμε άλλο χρόνο μακριά

ας ξεκινήσουμε, θα βρούμε το μετά

αφού η αγάπη μας γυρνά μες στην καρδιά

ας ταξιδέψουμε σε όνειρα κοινά,

να μ’ αγαπάς να σ’ αγαπάω δυνατά

σε έναν κόσμο που μονάχα εμάς χωρά.

Όπως τα χείλη που γλυκά χαμογελούν

κι όπως τα μάτια που τον κόσμο ομορφαίνουν

έτσι απλά δύο αγάπες προχωρούν

σαν δυο παλάμες που τα δάχτυλά τους μπλέκουν.

Θ' αφεθώ στην αγκαλιά σου να με κλείσεις

Σ’ έχω χάσει κι ας κοιμάσαι στο πλευρό μου

πάνε μέρες που δεν ζεις πια στ’ όνειρό μου

πως αφήσαμε τα αισθήματα και σβήσαν

δυο καρδιές τόσο πολύ που αγαπηθήκαν.

επωδός

Δεν μπορώ να σε κοιτάξω πια στα μάτια

η αγάπη και τα χάδια γίναν δάκρυα

δυο σκιές μισοσβημένες οι καρδιές μας

προχωράμε δίχως ίχνος απ’ το χθες μας.

Δεν μου κάνει αυτό τ’ αντίο να σου δώσω

μα εσένα στην καρδιά θέλω να νιώσω

κι αν στο όνειρο την πόρτα εσύ μ’ ανοίξεις

θ’ αφεθώ στην αγκαλιά σου να με κλείσεις.

Σ’ έχω χάσει κι ας γυρνώ στη διαδρομή σου

στην αντίθετη φορά απ’ τη δική σου

τόσα αισθήματα γεμάτα αντιθέσεις

άλλα σκέφτομαι και άλλα κάνω λέξεις.

Θα 'χω για σένα μια αγκαλιά

Δε θέλω όνειρα γεμάτα ψευδαισθήσεις

θέλω μονάχα αληθινά να μ’ αγαπήσεις

δίχως κανόνες, δίχως πρέπει έτσι σε θέλω

να ‘σαι κοντά κάθε στιγμή να σε προσέχω.

επωδός

Μην κουραστείς ν’ αγαπάς

όταν στην πόρτα με φιλάς και λες αντίο

όταν μου λες ψιθυριστά

πως η ζωή χαμογελά για μας τους δύο.

Κι όπως θα φεύγεις μη νοιαστείς

ότι η απόσταση ανάμεσά μας μπαίνει

μέχρι το βράδυ που θα ‘ρθεις

θα ‘χω για σένα μια αγκαλιά να περιμένει.

Δε θέλω λόγια, θεωρία κι υποσχέσεις

θέλω με πράξεις στη ζωή σου να με δέσεις

στην πρώτη θέση της καρδιάς σου θέλω να ‘μαι

συνεπιβάτης κι όπου θες εσύ να πάμε.

Κομμάτια δικά μου

Σ’ αγαπώ για ό,τι κρύβεις εντός σου

την καρδιά, τη ψυχή, το βυθό σου

κι οι στιγμές μου με σένα γεμίζουν

σ’ ένα μέλλον δικό μας κι ανθίζουν.

επωδός

Τα πάντα σου δίνω που κρύβει η καρδιά μου

συναίσθημα, αγάπη, κομμάτια δικά μου

με σένα κοντά μου ο κόσμος μου αλλάζει

το βλέμμα σου νιώθω σφιχτά μ’ αγκαλιάζει.

Σαν ένα οι καρδιές μας τα πάντα αντέχουν

θα κάνω τα πάντα ποτέ (να) μην απέχουν.

Μια στιγμή και τα πάντα αλλάζουν

σ' αγαπώ, μ’ αγαπάς κι όλα μοιάζουν

με το φως της αυγής που θυμίζει

πως το αύριο με σένα αξίζει.

Μπόρα

Μη φύγεις τώρα που η καρδιά μου σε ζητάει

γύρω από ‘σένα κάνει κύκλους και πονάει

μη φύγεις τώρα και την πόρτα μας μην κλείσεις

και ό,τι ζήσαμε ποτέ να μην το σβήσεις.

επωδός

Αυτή η μπόρα της καρδιάς

θα ‘ναι περαστική για μας

μείνε εδώ σ’ ένα παρόν που μας ανήκει

δυο στη ζωή και στο μαζί

είν’ η αγάπη δυνατή

κι όλα τα δύσκολα μπορεί να τα νικήσει.

Σε θέλω τώρα να μου δείξεις τι αντέχεις

αν μ’ αγαπάς αληθινά να μην απέχεις

κι όσα σημάδια εγωισμού κι αν μας χωρίζουν

με μια συγγνώμη οι πληγές αυτές θα κλείσουν.

Συνθήματα

Μα εγώ δεν ψάχνω θαύματα

μες στην καρδιά μου πράγματα

δικά σου θα κρατάω

μπορεί θα δεις η αγάπη μας

να σβήσει όλα τα λάθη μας

αν πούμε σ’ αγαπάω.

επωδός

Μαζί το χθες διαγράφουμε

το αύριο μας φτιάχνουμε

και ζούμε στο παρόν μας

σου γράφω εγώ συνθήματα

κι εσύ τα συναισθήματα

που σβήνουν τα εγώ μας.

Μη λες ότι δε ζήσαμε

εμείς που αγαπήσαμε

και γίναμε δυο ξένοι

αγάπα με και τίποτα

δε μας χωρίζει τίποτα

η αγάπη αν επιμένει.

Θέλει δυο η ζωή

Μια φορά μου ‘χες πει

η αγάπη σου αρκεί

για να ζούμε κι οι δυο

σ’ ένα κόσμο κοινό.

Μια φορά σου ‘χα πει

πως μια αγάπη κοινή

θέλει δυο στο μαζί

στην καρδιά, στην ψυχή.

επωδός

Θέλει δυο σ’ αγαπώ

στην καρδιά, στο μυαλό

για να βρει η καρδιά

μια ανοιχτή αγκαλιά.

Θέλει δυο η ζωή

να πονούν, να γελούν

και την κάθε στιγμή

δυνατά να την ζουν.

Μια φορά μου ‘χες πει

πως αρκεί μια στιγμή

για ν’ αλλάξει η ζωή

απ’ το πριν στο μαζί.

Μα χαρά μου το φως

για ν’ ανάβει διαρκώς

θέλει δυο στο μαζί,

στην καρδιά, στη ψυχή.

Όλα μου τα όνειρα

Στης καρδιάς σου υπογράφω τον τοίχο

αφού μου ‘πες πολύ μ’ αγαπάς

σου χαρίζω ό,τι μέσα μου κρύβω

μία δήλωση είναι, κι αυτή της καρδιάς.

επωδός

Όλα μου τα όνειρα

ζω μαζί με σένα

γύρω απ’ την αγάπη μας

αγκαλιά ως στο τέρμα.

Κράτα με και φίλα με

κάτω από τ’ αστέρια

μια για πάντα κρύψε με

μες στα δυο σου χέρια.

Τις στιγμές σαν κι αυτές θα κρατάω

στην καρδιά μου μικρό φυλαχτό

να σε παίρνω μαζί μου όπου πάω

να σε νιώθω κοντά μου, το κάθε λεπτό.

Ένας δρόμος με σένα

Ένας δρόμος καρδιά μου με σένα

στο μαζί μια ζωή ως το τέρμα

κι ένα φως στο μπαλκόνι που μένεις

για να ξέρω πως με περιμένεις.

επωδός

Άνοιξέ μου την πόρτα να μπω

στην καρδιά, στο μυαλό, στο φιλί σου

στης ψυχής σου τον κήπο να ζω

σ’ αγαπώ για ν’ ανθίζει η αυλή σου.

Μια στιγμή, μια αγκαλιά κι ένα γέλιο

είναι ό,τι αξίζει να έχω

δεν ζητώ στη ζωή δεκανίκια

αφού όλα σε σένα τα βρήκα.

Δύο λέξεις

Σε γυρεύω σε δρόμους του θέλω

σ' ένα πρέπει κλεισμένος εγώ

γυρισμένη την πλάτη σου βλέπω

άναψέ μου το φως να σε δω.

Μακριά σου να τρέχω δε θέλω

άφησέ να έρθω κοντά

να σ’ αγγίζω και να ανατρέπω

τα αισθήματα τ’ αρνητικά.

επωδός

Σ’ αγαπώ και ας είναι δυο λέξεις

που είναι τόσο μικρές θες δε θες

μα το νόημα τους αν το προσέξεις

φτιάχνεις ήλιους κι αστέρια μ’ αυτές.

Κι αν με σένα καρδιά μου τις μπλέξεις

δυο χειμώνες μαζί θα χαθούν

κι ένα ουράνιο τόξο θα έρθει

σ’ ουρανούς που τον ήλιο κοιτούν.

Σ’ ένα δάκρυ τον πόνο μου πνίγω

στις σταγόνες σε βλέπω να κλαις

αφού ζούμε κι οι δυο σ’ ένα αντίο

σε κοινές ας βρεθούμε εποχές.

Το αντίο αυτό δεν το θέλω

θέλω να ‘μαι η ζωή σου ξανά

να ‘σαι ‘κει όταν όνειρο βλέπω

κι όταν έχω τα μάτια ανοιχτά.

Ένα φως

Σ’ αγάπησα με όλη την καρδιά μου

τα λάθη σου τα έκανα δικά μου

τα έσβησα και τα ‘ριξα μακριά μου

κι εσύ μου χαμογέλασες χαρά μου.

Σου έφτιαξα έναν κόσμο στην ψυχή μου

και φύτεψες λουλούδια στην αυλή μου

μου είπες η αγάπη θέλει χρώμα

και ρίζες που βαθαίνουν μες στο χώμα.

Μικρή είναι της ζωής μας η ιστορία

δεν θέλει απ’ την αγάπη απουσία

γι’ αυτό σε κλείνω μες στην αγκαλιά μου

και κάνω τα όνειρά σου και δικά μου.

Μια θέση σου ‘χω μέσα μου κρατήσει

εκεί που ο ήλιος αύριο θα ξυπνήσει

και δίπλα σου θ’ αφήσω το φεγγάρι

να έχεις ένα φως στο μαξιλάρι.

Έχω για σένα μια αγκαλιά

Είσαι το φως μες στο σκοτάδι μου

μια αγκαλιά στην απουσία

αυτό έχει μόνο σημασία

να ‘σαι ο ουρανός για το φεγγάρι μου.

Ν’ απλώνεις όλα σου τ’ αστέρια

να παίζουν μες στα δυο μου χέρια

σαν οι εποχές θα μας γυρίζουν

εκεί που τα λουλούδια ανθίζουν.

Κι όταν νυστάζω την αυγή

μες στη δική σου την αυλή

θα φέρνω εγώ το μαξιλάρι μου

πόσο μ’ αρέσει αυτό το χάδι σου

όταν γλυκά με ακουμπάς

μου ψιθυρίζεις μ’ αγαπάς

κι αυτός για μένα είναι ο κόσμος μου

μ’ ένα χαμόγελο γλυκό να φεύγει ο φόβος μου,

για κάθε αύριο που αρχίζει

σαν η βροχή να μου μυρίζει

κι εσύ να τρέχεις πάντα εδώ

σ’ έχω ανάγκη σ’ αγαπώ

κι έχω για σένα μια αγκαλιά

μες στην δική μου την καρδιά.