Σ' ένα εμείς που αγαπώ

Είναι η καρδιά μου πια δειλή

κι αυτή είν’ η μόνη μου απειλή

να το σκοτώνω ό,τι αγαπώ

κι ύστερα μόνος να κοιτώ

τον πληγωμένο μου εαυτό,

μα εσύ μου έδωσες φτερά

και να, η καρδιά ψηλά πετά

πάνω απ’ τους τοίχους του εγώ

σ’ ένα εμείς που αγαπώ.

Είναι ο κόσμος μου αυτός

π' ονειρευόμουνα μικρός

πίσω απ’ τα φώτα της ζωής

μέσα στα βάθη της ψυχής.

Τολμώ στα μάτια να σε δω

κι ένα σου βλέμμα καθαρό

να πάρω τώρα αγκαλιά,

να ‘μασταν πάλι σαν παιδιά

να ‘χαμε αθώα την καρδιά

κι όλα τ’ αστέρια εκεί ψηλά

να ‘ταν του αύριο οι ευχές

δικές μας όμορφες στιγμές.

Εκεί που τ' όνειρο μας γίνεται ζωή

Γράφω στον τοίχο τη δική μας ιστορία

μοιάζει με σύνθημα μιας άλλης εποχής

κάνει ο έρωτας μας ξέφρενη πορεία

μες στα στενά της διψασμένης λογικής.

επωδός

Δεν την ακούω την καρδιά που μου μιλάει

όλο σωπαίνω και ευθεία προχωρώ

το σ' αγαπώ στα σκοτεινά τί να μου κάνει

αφού τον ήλιο μου τον κρύβω στο μυαλό.

Δως μου το χέρι σου και μη ρωτάς που πάμε

ξέχνα τα βήματα που έμαθες μικρή

σ' ένα χορό των αστεριών ψηλά πετάμε

εκεί που τ' όνειρο μας γίνεται ζωή.

Έχω στον κόρφο μου κρυμμένη μιαν Ιθάκη

εσύ ζητάς για το ταξίδι προορισμό

μα 'χει αξία η διαδρομή προς την αγάπη

μέχρι να σβήσει το εμείς τον ενικό.

Το όνειρο

Να έρχεσαι στον ύπνο μου τα βράδια

να σε πιάνω, να σ' αγγίζω, να σου γελώ, να μου γελάς

να σε γλυκοφιλώ και να σε νανουρίζω,

να σου ψιθυρίζω στ' αυτί προσευχές

να σε προσέχει ο Θεούλης.

Να έρχεσαι στον ύπνο μου τα βράδια

να σε κρατώ απ' το χέρι κι εσύ να κάνεις ευχές

όταν βλέπεις ένα αστέρι να πέφτει στη γη

κι ύστερα να το ρίχνεις και πάλι πίσω στον ουρανό,

γιατί το λυπήθηκες που έπεσε και χτύπησε γιατί το μάλλωσε το φεγγαράκι.

Να έρχεσαι στον ύπνο μου τα βράδια

να με παίρνεις τηλέφωνο κι εγώ να σου λέω σ' αγαπώ

να μου χαμογελάς και να αισθάνομαι ο πιο ευτυχισμένος άνθρωπος στον κόσμο

γιατί έχω εσένα, φίλο, αδελφό, εαυτό.

Να έρχεσαι στον ύπνο μου τα βράδια

να μετρούμε μαζί τις σταγόνες τις βροχής

κι ύστερα να φτιάχνουμε ουράνια τόξα

παίρνοντας τα χρώματα απ' τα μυρωδάτα λουλούδια από τον κήπο της γιαγιάς.

Να έρχεσαι στον ύπνο μου τα βράδια

να σε βλέπω, να σε κρατώ αγκαλιά και να βαδίζουμε μαζί στο αύριο,

στην καινούργια μέρα που ξημερώνει,

σαν Άγγελος να με φιλάς

με τη ζεστή σου την ανάσα να με ξυπνάς.

Κι όταν ξυπνώ, να μου μου λες καλημέρα, σήκω, η ζωή σε περιμένει...

Άσε με να σε νοιάζομαι

Κρύψε με σ' ένα αύριο

σ' ένα σύμπαν σου παράλληλο

μίλα μου για τον έρωτα

για αφανέρωτα χίλια χάδια σου,

την αγάπη σου...

επωδός

Άσε με να σε νοιάζομαι

να φαντάζομαι την αγάπη που μου χάρισες

κράτα με μες τα χέρια σου

καλοκαίρια σου να ονειρεύομαι και θάλασσες.

Άσε με να σε νοιάζομαι

να μοιράζομαι την αγάπη μου χάρισες

κρύψε με μες την άβυσσο

στον παράδεισο που στα μάτια σου ζωγράφισες

Κρύψε με σ' ένα όνειρο

σ' ένα βλέμμα σου κάπου στ' άπειρο

στο παράθυρο όταν στέκεσαι

να φαντάζεσαι να 'μαι πλάι σου

στην αγάπη σου...

Σ' ερωτεύομαι

Πάρε με μάτια μου μακριά

δεν έχει σύνορα η καρδιά

όταν αγαπά.

Μαζί σου όλα τα μπορώ

μαζί να πάμε ως το Θεό

με ένα σ' αγαπώ.

επωδός

Σ' ερωτεύομαι,

κοντά σου όταν έρχομαι

η καρδιά μου χτυπάει σαν τρελή.

Πάρε με,

στην αγκαλιά σου βάλε με

να ονειρεύομαι ως το πρωί.

Όταν σε χάνω σε ζητώ

τη μοναξιά μου ξεγελώ

με 'σένα στο μυαλό.

Θυμάμαι βράδια να μου λες

να μη φοβάμαι τις πληγές

γιατρέψαμε το χθες.

Στρατιώτης των ονείρων

Στις μαρμαρένιες γειτονιές

απόψε θα με πάω
να γίνω μια με τις ζωές
εκείνων π' αγαπάω.

Τις ασημένιες τους φωνές
κρατάω να μου φέγγουν
μέσα σ' αδύνατες σιωπές
τα λόγια ν' αφεντεύουν.

Τρέχω πριν σβήσ' ο ουρανός
πριν έρθει ο χειμώνας
γίνομαι κάτασπρος ανθός
μιας μαύρης ανεμώνας.

Στις παγωμένες φυλακές
δε θέλω πια να ζήσω
θέλω να μπω σε αγκαλιές
κι ανθρώπους ν' αγαπήσω.

Θα γίνω άγρυπνος φρουρός
στρατιώτης των ονείρων
υψώνω λάβαρο το φως
σαν λάβα ηφαιστείων.

Μια ομορφιά αληθινή
που ψέμα δεν την σκιάζει
θα 'χω γι' ασπίδα τη ψυχή
το σκότος να τρομάζει.

Σε μια πανέμορφη ζωή
θα γίνω πια πολίτης
και στην καρδιά και στη ψυχή
γαλάζιος ο πλανήτης.

Κάτι που 'ν' έξω απ' τη Γη
εμάς ας δυναμώνει
είν' η Αλήθεια μας αυτή
κι η Αγάπη μας ενώνει.